czwarte
piętro
tu mieszka architekt
realizujący swe plany
to budynek pełen pomysłów
od funda- do firmamentu
i od fundamentu do firmy
"Haus der Lüge"
 Einstürzende Neubauten wyodrębniło się w
1980 z dadaistycznego ruch muzycznego Die Geniale
Dilletanten, którego zadaniem było łamanie wszelkich
muzycznych konwencji. Założycielami grupy byli: Blixa
Bargeld (Christian Emmerich, urodzony w 1959 roku w
Berlinie) wokalista, gitarzysta i N.U. Unruh (Andrew
Chudy, urodzony w 1957 roku w Nowym Yorku) konstruktor
instrumentów.
 W 1981 roku skład grupy poszerza
się o F.M. Einheita (Frank Martin Strauss, urodzony w
1958 roku w Dortmundzie) eksperta od elektroniki.
Pierwsza płyta Kollaps wydana w 1981 roku
szokowała instrumentarium, na które składały się
prócz tradycyjnych instrumentów rozmaite metalowe
blachy, wiertarki, młoty pneumatyczne i kamienie.
Zawarte na płycie utwory oparte są na prostych rytmach
z wykrzyczanym wokalem i mnóstwem hałasów - na
początku był chaos ( Steh
auf Berlin).
Podczas pierwszej trasy koncertowej do grupy
dołączył basista Mark Chung (urodzony w Leeds w 1957
roku), a w 1982 szesnastoletni Alexander Hacke (Alexander
von Borsig, wrodzony w 1965 roku w Berlinie) grający na
gitarze. Ten skład przetrwał do dnia dzisiejszego.
W 1983 nagrany został drugi album pt. Drawings
Of Patient O.T. utrzymany w tonacji pierwszej płyty.
Krążek opatrzony jest podtytułem Destruction is not
negative, you must destroy to bulid. Przy nagrywaniu
i miksowaniu płyty zespół wspomagał Jon Caffery ( Abfackeln!).
W tym samym roku Blixa Bargeld rozpoczyna
stałą współpracę z Nick Cave
& The Bad Seeds
 Pierwszy okres w
działalności Einstürzende Neubauten zamyka kompilacja
utworów z lat 80-83 pt. Strategies Against
Architecture. Większość utworów pochodzi z dwóch
poprzednich płyt.
Wydana w 1985 roku płyta 1/2 Mensch
rozpoczyna drugi dojrzalszy etap twórczości grupy.
Płyta diametralnie różni się od poprzednich, muzyka
stała się bardziej uporządkowana, instrumentarium
pozostało niezmienne ale wszelkie zgrzyty, hałasy,
odgłosy poddane zostały dokładnej studyjnej obróbce
dzięki czemu brzmienie stało się czyste i klarowne,
mimo nadal potężnej porcji hałasu. Przekaz tekstowy
Bargelda również stał się precyzyjniejszy, bardziej
zrozumiały. Muzyka zespołu z młodzieńczego buntu
przeciw muzycznym schematom zamieniła się w dojrzały
przekaz artystyczny - chaos został opanowany ( Seele
brennt).
Po dwóch latach ukazała się następna
płyta Fünf auf der nach oben offenen Richterskala,
muzyka grupy stała się połączeniem industrialu,
eksperymentalnych wysublimowanych klimatów i muzyki
rockowej ( Ich
bin's). Także w 1987
roku zespół stworzył muzykę do sztuki teatralnej Andi.
 Nagrania do następnej płyty
miały miejsce na przełomie lat 88/89. Płyta Haus
der Lüge ukazała się na dziesięciolecie
działalności zespołu, muzyka na niej zawarta była
kontynuacją poprzednich dokonań, wzrosła jedynie rola
instrumentów klawiszowych.
W 1991 ukazał się podwójny album Strategies
Against Architecture II, płyta zawiera nagrania z
drugiego okresu twórczości Einstürzende Neubauten lat
1984-1990. Zespół wydał także płytę z muzyką do
słuchowiska radiowego, Heinera Müllera - Die
Hamletmashine, Blixa wcielił się w postać Hamleta.
Następna płyta wydana w 1993 roku Tabula
Rasa skierowana była do szerszej publiczności.
Muzyka stała się bardziej uporządkowana, delikatna,
wyważona, po raz pierwszy niektóre teksty zostały
zaśpiewane po angielsku ( Blume). Jedynym utworem dającym obraz dawnego
Einstürzende jest 15 minutowa suita Headcleaner
pochodząca z przedstawienia teatralnego Das Auge des
Taifun wspólnego projektu zespołu i Ericha Wondera
wystawianego we Wiedniu w 1992 roku.
Wydanie kolejnej płyty zespołu poprzedziło
kilka solowych projektów, nagranych dla Reihe EGO,
wytwórni powstałej z potrzeby rejestracji muzyki,
którą tworzą członkowie Einstürzende Neubauten i
cały zespół (już Die Hamletmashine był wydany
przez EGO). Jedyna płyta całego zespołu z tego okresu
to Faustmusik, muzyka do spektaklu z końca 1994
roku.
 Po trzech latach
zespół wydał kolejny album Ende Neu (1996).
Płyta przynosi kolejną dużą zmianę stylistyki
Einstürzende Neubauten polegającą na wykorzystaniu
możliwości jakie daje cichy śpiew i cicha muzyka.
Zespół nadal używa blach, silników i różnych
odgłosów otoczenia ale wszystkie te dźwięki
komponują się w spokojne industrialne mantry.
Kolejny dwuplytowy album "Silence is Sexy" jest podobny. Niebawem ukaże się Strategies Against Architecture 3 i bedzie to rejestracja ostatniej (w ogóle) trasy koncertowej EN. Chodzą słuchy iż zespół zagra w Krakowie. Cóż, teraz albo nigdy...
|
